home loans

Manaosai 3

simplecaddy

Your cart is empty

Who's Online

We have 70 guests online
பத்திகள்


முள்ளிவாய்க்கால் நினைவுகள் PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by Swarnamyuran Thiyagarajah   
Tuesday, 15 May 2018 22:18
மே 15 2009
கடற்கரைப் பகுதியில் சண்டை கடும் இறுக்கமாக இருந்தது. காலை 9 மணியளவில் இருந்து மதியம் 1 மணி தாண்டியும் சண்டை ஓயவில்லை. கடற்கரையைக் கைப்பற்ற படையினர் எடுத்த நகர்வு கடும் இறுக்கத்திலும் அவனுக்கு வெற்றி கிடைத்ததாகச் சொன்னார்கள். கடலும் மூடியாச்சு. 120அஅஇ60அஅஇ .50 caliber,LMG  என்று அனைத்துக் கனரக ஆயுதங்களினதும் சூட்டு எல்லைக்குள் வந்து விட்டிருந்தோம். வேவு விமானம் எந்தவித ஓய்வுமின்றி வட்டமிட்டபடியே இருந்தது. காலையில் இருந்து பகல் வரை எறிகணைகள் கணக்கின்றி ஏவப்பட்டுக் கொண்டிருந்தன. யாரோ ஒரு போராளி அண்ணா தியாகசீலத்துக்கு அடிவிழுந்திட்டுதாம் என்று சொல்லியபடி போனார்.

மதியம் செல் அடி கொஞ்சம் ஓய்வாக இருக்க சில போராளிகள் வரிசையாக நடந்து வந்தபடி இருந்தார்கள். எமது பதுங்கு குழியைக் கடக்கையில் அவர்களில் ஒருவராக சுதா மாமாவும் (தங்கன்) நடந்து சென்றபடி இருந்தார். அது தான் நான் அவரைக் கண்ணால் கண்ட கடைசிச் சந்தர்ப்பம். அருகில் நின்ற ஒரு அண்ணா அவர்களோடு மாதவன் மாஸ்ட்டரும் போவதாகச் சொன்னார்.

மதியம் 3 மணியளவில் எமது இருப்பிடத்தில் இருந்து கடற்கரைப் பக்கமாக 150அ களில் இருந்த பனங்கூடலொன்றில் எறிகணைகள் வீழ்ந்து வெடித்ததன் காரணமாக அந்த இடத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த சிறு தொகை ஆயுதங்களும் வெடித்தெரிய, களஞ்சியப்படுத்தியிருந்த எரிபொருட்களும் எரியத்தொடங்கின. நெருப்பின் சுவாலை பெரும் உயரத்துக்கு எழுந்து பனைமரங்களைப் பொசுக்கியபடி இருந்தது. நெருப்பு வர வர எம்மை நோக்கி நகர்ந்ததால் உடனடியாக பைகளை எடுத்தபடி நகர ஆயத்தமானோம். ஆனால் குறிப்பிட்ட சில நேரங்களில் நெருப்பு கட்டுப்பாட்டுக்குள் வருவது போலிருந்தது.
Read more...
 
முள்ளிவாய்க்கால் நினைவுகள் PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by தி. த. நிலவன்   
Tuesday, 15 May 2018 21:29
முள்ளிவாய்க்கால்
அது அப்படியே இருந்து விடட்டும்
ஒரு இன அழிவின் மிச்சத்தின் எச்சங்களாய்
அது அப்படியே இருந்து விடட்டும் - அங்கே
மாண்டவர் ஆத்மாக்கள் சாந்தியடையத் தேவையில்லை
விடுதலையின் உயிர்ப்பாய் அவை அங்கேயே உலாவட்டும்
அங்கே எஞ்சிக்கிடக்கின்ற புலிவரி உடைகள்
அவை அப்படியே இருந்து உக்கிவிடட்டும்
காலம் எதிர்பார்க்கும் காலத்தில் அவை தானாக உயிர்விடும்
அஞ்சலி அரசியலும் அகிம்சை நாடகமும்
முள்ளிவாய்க்காலுக்கு தேவையில்லை
அது போர்தின்ற மண்ணாகவே இருந்து விடட்டும் - அது
 ஒரு தலைமுறை தன் அடுத்த தலைமுறைக்கு கொடுத்த
சிந்தனைத் தெறிப்பாய் திகழட்டும்
அதை விட்டு விடுங்கள்
எஞ்சி இருக்கும் பதுங்கு குழிகளும் உடமைச்சிதறல்களும்
அப்படியே இருக்கட்டும் நீங்கள்
அதை தொட்டு விடாதீர்கள்
உங்கள் கைகளால் அவை அழுக்காகிவிடும்
தேவதூதர்களுக்காய் கட்டப்படாமல் காத்திருக்கும் எருசலேம் யூத தேவாலயம் போல்
முள்ளிவாய்க்காலும் அப்படியே காத்திருக்கட்டும் தன் மீட்பர்களுக்காய்.

- தி. த. நிலவன்
Quelle - https://www.facebook.com/photo.php?fbid=640933439631990&set=a.114014125657260.1073741828.100011460186618&type=3

 

Last Updated on Wednesday, 16 May 2018 08:08
Read more...
 
மடியில் ஒளிந்திருக்கும் துளி விசம் PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by ஆழ்வாப்பிள்ளை   
Sunday, 03 December 2017 10:16
இதை ஒரு கோழைத்தனமான தற்கொலை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். ஒரு குற்றவாளி நீதிமன்றம் தனக்கு வழங்கிய தண்டனையை ஏற்க மறுத்துரைப்பது இயல்பு. ஆனால் நீதிமன்றத்திலேயே தண்டனையை மறுதலித்து தற்கொலை செய்து கொள்வது என்பது நான் அறிந்த வரையில் புதிது.

கடந்த புதன் கிழமை (29.11.2017) நெதர்லாந்தின் Haag நகரில் உள்ள முன்னாள் யுகோஸ்லாவியாவுக்கான சர்வதே குற்றவியல் நடுவர்மன்ற விசாரணையின் போது பொஸ்னியா நாட்டின் முன்னைய இராணுவத் தளபதி ஸ்லோபோடன் பிரல்ஜக் (Slobodan Praljak,† 72) விசமருந்தியதைத்தான் இங்கே நான் குறிப்பிடுகிறேன்.

திட்டமிட்ட கொலை, மனித நேயமற்ற நடத்தை, பாலியல் தாக்குதல், பொதுமக்களை சட்டவிரோதமாக நாடு கடத்துதல், பொதுமக்களை சட்டவிரோதமான முறையில் கைது செய்தல், சட்டவிரோத சிகிச்சை அளித்தல், பொது மக்களின் சொத்துக்களை அழித்தல்… போன்ற கடுமையான போர்க்குற்றங்களுக்காக 20 வருட தண்டனையை, Praljak க்கு எதிராக நீதிபதி வழங்கிய போது, "நான் ஒரு போர் குற்றவாளி அல்ல. நான் உங்கள் தீர்ப்பை நிராகரிக்கிறேன். "என்று சத்தமாக அறிவித்து விட்டு டிவி கமராக்கள் படம் பிடித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே தன்னிடம் இருந்த நஞ்சை அருந்தினார். நடப்பது என்ன என்று அறியாமல் நீதிபதி பிற குற்றவாளிகளுக்கு எதிரான தீர்ப்பை வாசிக்க முற்படும் போது, Praljak க்கின் வழக்கறிஞர் தனது வாடிக்கையாளர் விஷத்தை விழுங்கி விட்டதாக அறிவித்ததுடன் நீதிமன்றத்தில் பரபரப்பு ஆரம்பமானது. அதன்பிறகு மன்றில் நடப்பதை ஒளிப்பதிவு செய்வதற்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அம்புலன்ஸ் வந்ததை தொலைக்காட்சியில் காட்டினார்கள். பின்னர் Praljak மருத்துவமனையில் இறந்து போனதாக அறிவிப்பு வந்தது.
Last Updated on Monday, 26 February 2018 11:12
Read more...
 
தனி ஒரு மனிதன் திருந்திவிட்டால்... PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by ஆழ்வாப்பிள்ளை   
Wednesday, 01 November 2017 12:35
29 வருடங்களுக்கு முன்னால் “வங்கி ஒன்று கொள்ளையிடப்படுகிறது” என யேர்மனிய ஊடகங்கள் பெரிதாக அலறின. நான் யேர்மனிக்கு வந்து சில வருடங்களாகிப் போன நிலையில் இந்தக் கொள்ளை பற்றிய செய்தி என்னையும் அதன்பால் இழுத்திருந்தது. யேர்மனியின் மூச்சுக்குழாயை இறுக்கி அழுத்திப் பிடித்த அந்த வங்கிக் கொள்ளையும் அதன் பின்னரான பணய நாடகமும் யேர்மனியின் குற்றவியல் புத்தகத்தில் “கிளாட்பாக் பணயநாடகம்” என்ற பெயரில் கரும் பக்கங்களாக பதிந்து போய்விட்டிருக்கிறது.

ஓகஸ்ட் மாதம் 16ந் திகதி 1988 அதிகாலையில் முகமூடி அணிந்தபடி டீற்றரும் அவனது நண்பனான ஹன்ஸும் கிளாட்பாக் என்ற நகரத்தில் இருந்த டொச்ச வங்கியை கொள்ளையிடப் போயிருந்தார்கள். அவர்கள் கொள்ளையிட எதிர்பார்த்த தொகை வங்கியிலே இருக்கவில்லை. ஆனாலும் அங்கே இருந்த 120,000 டொச்ச மார்க்குகளை அவர்கள் எடுத்துக் கொண்டார்கள்.

பக்கத்துக் கட்டிடத்தில் இருந்த மருத்துவர் ஒருவர் தனது முதல் மாடியில் இருந்து வங்கியில் நடப்பதை அவதானித்து காலை 8.04க்கு பொலீஸுக்கு தகவலைக் கொடுக்கும்வரை எல்லாமே அவர்கள் திட்டமிட்டபடி சரியாகத்தான் நடந்து கொண்டிருந்தன. தகவல் கிடைத்ததால் பொலீஸ் வாகனங்கள் வங்கியின் வாசலிலே வந்து நின்றன. இதனால் டீற்றரும், ஹன்ஸும் வங்கியை விட்டுத் தப்பிக்க முடியாத நிலையில் இருந்தார்கள். அவர்கள் தங்கள் அடுத்த கட்ட நடவடிக்கையாக வங்கி ஊழியர்களைப் பிடித்து வைத்துக்கொண்டு பேரம் பேச ஆரம்பித்தார்கள். ஏற்கனவே அவர்கள் எதிர்பார்த்த தொகை வங்கியில் இருக்காததனால் பேரத்தில் கொஞ்சம் அதிகமாகவே கேட்டார்கள். 300,000 டொச்ச மார்க்குகளும், பயணம் செய்ய ஒரு BMW காரும் தங்களுக்கு தரவேண்டும் என்பது அவர்களது பேரமாக இருந்தது.
Last Updated on Sunday, 03 December 2017 10:19
Read more...
 
இலவசமாக கொஞ்சம் ஹைட்ரஜன் சல்பைட் தரவா? PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by ஆழ்வாப்பிள்ளை   
Saturday, 25 November 2017 10:56
கெமிரிக் எனது வேலையிடத்து நண்பன். ஒருநாள் திடீரென எழுந்து நின்று தனது வலது கை மோதிர விரலை நீட்டி “இழு” என்று கண்களால் சாடை காட்டினான். விரல்களில் வலி ஏற்பட்டால் விரலை இழுத்து நெட்டி முறிக்கும் பழக்கம் எனக்கு இருந்தது. ஒருவேளை கெமிரிக்குக்கு விரலில் வலி ஏதாவது ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்ற எண்ணத்தில் அவனது விரலைப் பிடித்து இழுத்தேன். அவ்வளவுதான் அவன் பின் பக்கம் இருந்து “புர்..புர்..” என்ற சத்தம் வரத் தொடங்கியது. நான் திகைத்துப் போனேன். சொர்க்கம் பக்கத்தில் வந்தது போல் கண்ணை மூடி கெமிரிக் சுகம் கண்டு கொண்டிருந்தான். சத்தம் அடங்கியபின் கண்களைத் திறந்து, “வயித்திலை நீண்ட நேரமா ஒரு அழுத்தம் இருந்தது. இப்போ அது சரியா போச்சுது. நன்றி” என்றான். இது கெமிரிக்கின் ஒரு விளையாட்டு என்பதை பின்னர் மற்றவர்களிடம் இருந்து அறிந்து கொண்டேன். திடீர் திடீரென எழுந்து நின்று “யாராவது விரல்களை இழுத்து விடுங்கள்” என்பான். நாங்கள் மறுத்து விட்டால் தானே தனது விரலை இழுத்து பயம் காட்டுவான். அவனது இந்தச் செயல் பழகிப் போனதால் இப்பொழுது எங்களில் யாருமே அவனது மோதிர விரலை மறந்தும் தொட்டுப் பார்ப்பதில்லை. ஆனாலும் “புர் புர்... “ சத்தம் அவனிடம் இருந்து வந்துகொண்டுதான் இருந்தது.

இன்னும் ஒரு நாள் வேலையிடத்தில் மதியம் சாப்பிட்டு விட்டு லிப்றில் ஐந்தாம் மாடியில் இருந்து வந்து கொண்டிருந்தோம். நான்காம் மாடியில் ஒரு ஆணும், நான்கு பெண்களும் லிப்றில் பயணிக்க நின்றிருந்தார்கள். “போதுமான இடம் இல்லை. கொஞ்சம் காத்திருங்கள். லிப்ற் திரும்ப வரும்” என்று கெமிரிக் அவர்களிடம் பணபாகச் சொன்னான். கெமிரிக் சொன்னது அங்கே நின்று கொண்டிருந்த ஆணுக்குப் பிடிக்கவில்லை. அந்த ஆண் லிப்றுக்குள்ளே எட்டிப் பார்த்துவிட்டு, “16 பேர்கள் பயணிக்கலாம் என்று போட்டிருக்கு. உள்ளே ஒன்பது பேர்கள் தானே நிற்கிறீர்கள்” என்று சொல்லிவிட்டு நான்கு பெண்களுடன் உள்ளே நுளைந்து விட்டான். லிப்ற் தாங்கும் எடையை வைத்தே எத்தனை பேர்கள் பயணிக்கலாம் என்று குறிப்பிட்டிருப்பாரகள். ஆனால் உண்மையில் அத்தனை பேரும் ஒருங்கே நின்று பயணிப்பது என்பது சிரமமான சூழ்நிலையாகவே இருக்கும்.
Last Updated on Sunday, 06 May 2018 08:01
Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 1 of 28