home loans
பத்திகள்


சித்திரம் பேசுதடி… PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by ஆழ்வாப்பிள்ளை   
Monday, 14 August 2017 20:13
1968இல் பி.மாதவன் இயக்கத்தில் சிவாஜி, ஜெயலலிதா, நம்பியார் நடிப்பில் வெளிவந்த திரைப்படம் `எங்க ஊரு ராஜா´. அந்தப் படத்தில் சிவாஜி தந்தை, மகன் என்று இரண்டு வேடங்களில் நடித்திருப்பார். அதில் இடம் பெற்ற
யாரை நம்பி நான் பிறந்தேன் போங்கடா போங்க
என் காலம் வெல்லும் வென்ற பின்னே வாங்கடா வாங்க.
.” என்ற பாடல் பிரபல்யமானது. கவிஞருடைய சில பாடல் வரிகளைப் பார்க்கும் போது அது தனக்காகவே எழுதப்பட்டது போன்ற எண்ணம் வருவதாலேயே தன்னால் பாடலை அனுபவித்துப் பாடமுடிகிறது என்று ரி.எம். சௌந்தரராஜன் சொல்லிக் கொண்டிருந்த காலகட்டத்தில் வெளிவந்த பாடல். அடிக்கடி இலங்கை வானொலியிலும் கம்பீரமாக ஒலித்த பாடல் அது. பல தந்தையர்களது நெஞ்சங்களுக்கு ஒத்தடம் கொடுத்து வலிகளை ஆற்றி விட்ட பெருமையும் அந்தப் பாடலுக்கு உண்டு. இப்பொழுது எனது நினைவுக்குள் அந்தப் பாடல் வந்து நிற்கின்றது.

வருடத்தில் குறைந்தது நான்கு தடவைகளாவது எங்களைக் காண்பதற்காக எங்களது மகள் தனது குடும்பத்தோடு லண்டனில் இருந்து வந்து விடுவாள். இம்முறையும் கோடை விடுமுறைக்கு வந்திருந்தாள். ஒவ்வொரு தடவையும் யேர்மனிக்கு வருமுன்னரே ஏதாவது ஒரு நட்சத்திர ஹொட்டலில் ஒருநாள் இரவு உணவுக்கான ஏற்பாட்டை செய்து விட்டே எங்களிடம் வருவதற்கான பயணத்தை ஆரம்பிப்பாள். „எதுக்கு வீணான செலவு“ என நான் தடுத்து விடுவேனோ என்ற முன் எச்சரிக்கையாகவே இந்த ஏற்பாடு லண்டனில் இருந்தே நடந்திருக்கும். „ஒரு இரவு நேரச் சாப்பாட்டுக்கு ஆயிரங்களாகச் செலவு செய்ய வேண்டுமா?“ என்ற கேள்வி என்னிடம் இருக்கும். „இருக்கிற போதுதானே செலவு செய்ய முடியும், இல்லாத போது முடியாது“ என்பது அவளது பதிலாக இருக்கும்.
Last Updated on Monday, 14 August 2017 20:23
Read more...
 
முதற் தண்ணி PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by சந்திரவதனா   
Monday, 24 July 2017 08:58
இன்னும் வண்ணாத்தி வரவில்லை. வெயில் கொளுத்தும் அந்த வேளையிலும் எனக்குக் குளிர்ந்தது. நாரியைப் பிய்ப்பது போலவும், அடி வயிற்றில் அழுத்துவது போலவும் அவஸ்தையாக இருந்தது. கால்கள் இழுத்து இழுத்து வலித்தன. தொண்டை வரண்டிருந்தது. மதிய இடைவேளைக்கு பள்ளிக்கூடத்தால் வந்து 3மணி நேரமாகி விட்டது.

காலையே எனக்குள் வித்தியாசமான அவஸ்தைகள். ஏதோ பயமாகத்தான் இருந்தது. ஆனாலும் யாரிடமும் எதுவும் சொல்லவில்லை. பாடசாலைக்குப் போன பின் கூடுதலான அவஸ்தை. சின்ன இடைவேளைக்கு... எனக்கும் வந்து விட்டது.

முதன்முதலாக ஐந்தாம் வகுப்பில் ஜெயலட்சுமி. பின்னர் மனோகரி. ஆறாம்வகுப்பில் ஒருத்தரும் இல்லை. அல்லது வெளியில் சொல்லவில்லை. ஏழாம்வகுப்பில் சிவமணியில் தொடங்கிப் பலர். இப்போதெல்லாம் எமது வகுப்பில் யாராவது பாடசாலைக்கு வராமல் விட்டாலே „`டும்´ போட்டுட்டாளோ..!“ என்பதான ஊகங்கள்.

எனக்கு எனது வலியை விட, யாராவது அறிந்து விடுவார்களோ என்ற வெட்கத்துடனான அச்சம். அழுகையாக வந்தது. குறைந்தது 14நாட்களுக்கு பாடசாலைக்குச் சமூகமளிக்க முடியாது.

எல்லாம் போக சிறிய இடைவேளையின் பின் இன்னும் இரண்டு பாடம் முடியத்தான் பெரிய(மதிய) இடைவேளை. அதுவரை யார் கண்ணிலும் எந்த அசுமாத்தமும் தெரியாமல் என்னை நான் காப்பாற்றியாக வேண்டும்.
Last Updated on Monday, 24 July 2017 09:06
Read more...
 
முடிவு என்பது அடக்கம் PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by ஆழ்வாப்பிள்ளை   
Monday, 17 July 2017 06:50
அன்று புதன் கிழமை, வேலை முடிந்து வீட்டுக்கு வந்த பொழுது பக்கத்து வீட்டில் இருந்து வந்த துர்நாற்றம், என்னை எங்கேயாவது ஓடிப் போய்விடு என்று விரட்டியது. இரண்டு போலிஸ் வாகனங்களும் ஒரு அம்புலன்ஸ் வாகனமும் வாசலில் நின்றிருந்தன. என்ன நடந்திருக்கும் என்று நிதானிப்பதற்குள் மைக்கல் என்னை நெருங்கி வந்தான். மைக்கல் ஒரு பொலிஸ்காரன். எனக்குத் தெரிந்தவன். அவன் என்னை நெருங்கி வரும்போதே தனது நெஞ்சில் சிலுவை வரைந்து காட்டினான். பக்கத்து வீட்டு ஸ்ராபில் செத்துப் போய்விட்டார் என்று புரிந்தது.

„அவர் செத்து நாளாயிற்றுது. துர்நாற்றம் வருறதாக தகவல் கிடைச்சதாலே வந்தோம். மாடன்புழு (maggots) வந்திட்டுது. அதுதான் இந்த நாற்றம்“ மைக்கல் சொல்லும் போதே ஸ்ராபில் வீட்டு யன்னலைப் பார்த்தேன் இலையான்கள் தங்கள் பரம்பரைகளோடு வந்து கூட்டமாக மொய்த்துக் கொண்டிருந்தன. வாழ்நாளில் தனிமையை விரும்பி வாழ்ந்த ஒருவன் வீட்டில் இன்று கூட்டமாக மாடன் புழுக்களும், இலையான்களும் குடியேறிவிட்டன.

எனது மூக்கைப் பிடித்து தாங்க முடியாத துர்நாற்றத்தை மைக்கலுக்கு சாடையால் காட்டிய பொழுது,“கன நேரமாக இங்கே நிற்கிறன். இசைவாக்கம் பற்றி கேள்விப் பட்டிருக்கிறாய்தானே?” என்று அவன் பரிதாபமாகச் சொன்னான்.

“உங்கள் சம்பிராதயம் எல்லாம் முடிய நேரம் எடுக்கும் போலே?“

„எல்லாம் முடிஞ்சு வாகனம் வந்து உடலை எடுத்துக் கொண்டுபோக எப்பிடியும் இரவு பன்னிரண்டு மணியாயிடும். அதுக்குப் பிறகுதான் வீட்டுக்கு சீல் வைச்சிட்டு நாங்கள் போகலாம்“
Last Updated on Monday, 17 July 2017 06:58
Read more...
 
மார்க்கிரேற் அன்ரி PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by ஆழ்வாப்பிள்ளை   
Monday, 19 June 2017 20:58
சைவர்களையும் கிறிஸ்தவர்களையும் எது பிரித்து வைக்கிறது என்று என்னைக் கேட்டால் ஒரு வீதிதான் என்று சொல்வேன். எனது கிராமத்தில் அப்படித்தான் இருந்தது. கிராமக்கோட்டுச் சந்தியில் இருந்து ஆனைவிழுந்தான்வரை செல்லும் வீதியொன்று, ஒரு பக்கம் புலோலி கிழக்கு என்றும் மறுபக்கம் புலோலி தெற்கு என்றும் பிரித்து வைத்திருந்தது. புலோலி கிழக்கில் சைவர்களும் புலோலி தெற்கில் கிறிஸ்தவர்களும் இருந்தார்கள். (ஒரு குறிப்பிட்ட தூரம்வரைதான் கிறிஸ்தவர்கள் இருந்தார்கள்) கிராமக்கோட்டில் இருந்து ஆனைவிழுந்தானுக்குச் செல்லும் வீதி தொடங்கும் இடத்தில் இருந்து சிறிது தள்ளி சூசையப்பர் தேவாலயம் இருந்தது. அதையொட்டியே அனேக கிறிஸ்தவக் குடும்பங்கள் இருந்தன. விதிவிலக்காக வீதியின் இந்தப் பக்கம் அதாவது புலோலி கிழக்குப் பக்கம் சைவர்களுடன் இணைந்து நாலு கிறிஸ்தவக் குடும்பங்களும் இருந்தன.

வீதியோ,மதங்களோ இடையில் குறுக்கிட்டாலும் இரண்டு பக்க பழக்க வழக்கங்களும் ஏறக்குறைய ஒன்றாகத்தான் இருந்தன. அவர்கள் ஞாயிற்றுக் கிழமைகளில் தேவாலயம் போவார்கள். இவர்கள் வல்லிபுரக்கோவிலுக்குப் போவார்கள். அவர்கள் மாட்டிறைச்சி சாப்பிடுவார்கள். இவர்களிலும் சிலர் மாட்டிறைச்சி சாப்பிடுவார்கள் (வெளியே தெரியாத வண்ணம் கொஞ்சம் ஒளிவு மறைவாக) சைவக்கார வீட்டுப் பெண்களை கிறிஸ்தவர்கள் ‘சைற்’ அடிக்க முடியாது. கிறிஸ்தவர்கள் வீட்டுப் பெண்களை சைவக்காரர் தாராளமாக ‘சைற்’ அடிக்கலாம். இப்படியான ஒற்றுமைகளும், சின்னஞ் சிறு வேறுபாடுகளும் இருந்தாலும் ஏதோ ஒன்று அவர்கள் நெருக்கத்தை தடுத்து நின்றது. நேரில் கண்டால் மரியாதையாக சிரித்துக் கொள்வார்கள். மற்றும்படி ஒட்டுதல், உறவாடுதல்கள் எல்லாம் கிடையாது.
Last Updated on Monday, 14 August 2017 20:18
Read more...
 
சந்தி வாடகைக்கார் PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by ஆழ்வாப்பிள்ளை   
Friday, 02 June 2017 22:52
இராமநாதனும் நடேசனும் நல்ல நண்பர்கள். வாரந்தோறும் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் தவறாது வல்லிபுர ஆழ்வாரை தரிசிக்கப் போன இடத்தில் அவர்களுக்குள் ஏற்பட்ட பழக்கம் நட்பாக மாறியிருந்தது.

எங்கள் ஊரின் சங்கக்கடை முகாமையாளராக இருந்தவர்தான் இராமநாதன். சங்கக்கடை முகாமையாளராக இருந்த பொழுதிலும் மேலதிக வருமானத்திற்காக கிராமக்கோட்டுச் சந்தியில் சைக்கிள் திருத்தும் கடை ஒன்றையும் அவர் வைத்திருந்தார். அவரது கடையில் நான்கு சைக்கிள்கள் வாடகைக்கும் இருந்தன. இலவசம் என்ற சொல்லை அவர் அறவே மறந்து விட்டிருந்தார் என்றே சொல்லலாம். தெரிந்தவர்கள் தெரியாதவர்கள் என்ற பேதமும் அவரிடம் கிடையாது. அவரது கடைக்குப்போய் சைக்கிளுக்கு காற்று அடித்தால் அது யாரானாலும் ஐந்து சதம் அறவிட்டு விடுவார். "காசு கொண்டு வர மறந்து போனேன் பிறகுதாறன்" என்று சொன்னால், "சைக்கிளை வைச்சிட்டு வீட்டை போய் காசை எடுத்திட்டு வா" என்று அவரிடமிருந்து பதில் வரும். அவரது கடைக்குப் பக்கத்தில் இருந்த தாமோதரத்தாரின் தேத்தண்ணிக்கடையில் அவர் தேனீர் வாங்கிக் குடித்ததைக் கூட கண்டவர்கள் எவருமில்லை என்று அடித்துச் சொல்லலாம்.

நடேசன் சொந்தமாக ஒரு ஹில்மன் கார் (Hillman car) வைத்திருந்தார். காலையில் மாணவிகளை பாடசாலைக்கு அழைத்துச் செல்வதும், மாலையில் வீட்டில் திரும்ப கொண்டு வந்து சேர்ப்பதும் அவரது வேலை. ஒரு மாணவிக்கு மாதாந்தம் பத்து ரூபா முதல் பதினைந்து ரூபாவரை அவரவர்கள் வசதிக்கேற்ப கட்டணம் வாங்கிக் கொள்வார். அந்தச் சிறிய ஹில்மன் காரில் ஒருதடவைக்கு குறைந்த பட்சம் பன்னிரண்டு மாணவிகளை உள்ளே அடைத்து காரை ஓட்டிச் செல்வார். வெளியில் இருந்து பார்த்தால் சிலவேளைகளில் கார் ஓட்டும் நடேசனைத் தெரியாது அந்தளவுக்கு உள்ளே நெருக்கமாக இருக்கும். கோணல்மாணலாக உள்ளே அடைந்திருக்கும் மாணவிகளின் தலைகள், அவர்களது வெள்ளை ஆடைகள், கறுத்த றிபனால் மடித்துக் கட்டிய பின்னல்கள்… தான் தெரியும். அந்தக் காட்சியைப் பார்க்கும் பொழுது மாணவிகளை இப்படி பனங்கிழங்குகள் போல அடுக்கி கசங்க விடுகிறாரே என்று இளசுகளான எங்கள் மனங்கள் கசங்கிப்போகும்.
Last Updated on Monday, 17 July 2017 06:57
Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 1 of 26